Autentyczny obraz nieznanego artysty, działającego w XVIII wieku, przedstawiający przejmującą scenę Ukrzyżowania Chrystusa z postacią Marii Magdaleny. Kompozycja o układzie pionowym została utrzymana w ciemnej, nastrojowej tonacji, podkreślającej dramatyzm wydarzenia oraz religijny charakter przedstawienia. Centralną część obrazu zajmuje wysoki, drewniany krzyż z ukrzyżowaną postacią Chrystusa. Jego ciało ukazane zostało w sposób realistyczny i ekspresyjny — z wyraźnie zaznaczoną anatomią, opuszczoną głową otoczoną nimbem oraz ramionami rozciągniętymi na poprzecznej belce krzyża. Biodra okrywa jasne perizonium, kontrastujące z ciemnym tłem kompozycji. Nad głową Chrystusa umieszczona została tabliczka z inskrypcją "INRI". U dołu krzyża artysta przedstawił klęczącą Marię Magdalenę, obejmującą ramionami dolną część krzyża i stopy Chrystusa w geście głębokiej rozpaczy oraz oddania. Postać ubrana jest w bogato udrapowane szaty o ciepłych odcieniach czerwieni, złota i ciemnego granatu, jej głowę okrywa jasna chusta. Twarz wyraża cierpienie i modlitewne skupienie. Jasny, błękitno-szary welon unoszony przez kobietę nadaje scenie dodatkowej dynamiki i miękkości. W tle widoczny jest zarys miasta z kopułami i wieżami architektonicznymi, utrzymany w chłodnych, przygaszonych tonach błękitu i szarości. Nad pejzażem rozciąga się ciemne, dramatyczne niebo. Malarz zastosował silny kontrast światła i cienia, wydobywając z mroku postać Chrystusa oraz klęczącą kobietę, co nadaje przedstawieniu emocjonalną intensywność i charakterystyczny dla sztuki religijnej nastrój kontemplacji. Praca cechuje się tradycyjną ikonografią pasyjną, starannym opracowaniem draperii oraz wyraźnym dążeniem do ukazania emocjonalnego wymiaru sceny.