Bibliografia
"Stanisław Ignacy Witkiewicz. Twórczość plastyczna. Katalog wystawy", wstęp Helena Blum, Muzeum Narodowe, Kraków 1966, poz. 144; "Stanisław Ignacy Witkiewicz 1885-1939. Katalog dzieł malarskich", oprac. Irena Jakimowicz przy współpracy Anny Żakiewicz, Muzeum Narodowe, Warszawa 1990, poz. 1727.
Proweniencja
kolekcja rodziny Leszczyńskich, wieloletnich przyjaciół Witkiewicza.
Janina Turowska w latach 1929-1933 była kolejną muzą Witkacego; artysta wykonał w tym czasie ponad dwadzieścia portretów dziewczyny zwanej przez przyjaciół Inką. Zafascynowany młodą kobietą malarz, obiecywał jej, że rozwiedzie się z żoną Jadwigą i weźmie ją za żonę. Prezentowana praca datowana jest na luty 1933 roku, na miesiąc przed tym jak Witkacy zerwał kontakt zarówno z Janiną jak i Janem Leszczyńskim, przyjacielem i kompanem filozoficznych dysput, sportretowanym obok muzy. 20 marca 1933 roku w tajemnicy przed malarzem Jan i Inka wzięli ślub w kościele na Kościelisku. Dla Witkacego był to szok, który spowodował zerwanie stosunków na kilka lat. Dopiero w 1937 roku doszło do pojednania i odnowienia przyjacielskiej relacji między tą trójką.
Janina Turowska w latach 1929-1933 była kolejną muzą Witkacego; artysta wykonał w tym czasie ponad dwadzieścia portretów dziewczyny zwanej przez przyjaciół Inką. Zafascynowany młodą kobietą malarz, obiecywał jej, że rozwiedzie się z żoną Jadwigą i weźmie ją za żonę. Prezentowana praca datowana jest na luty 1933 roku, na miesiąc przed tym jak Witkacy zerwał kontakt zarówno z Janiną jak i Janem Leszczyńskim, przyjacielem i kompanem filozoficznych dysput, sportretowanym obok muzy. 20 marca 1933 roku w tajemnicy przed malarzem Jan i Inka wzięli ślub w kościele na Kościelisku. Dla Witkacego był to szok, który spowodował zerwanie stosunków na kilka lat. Dopiero w 1937 roku doszło do pojednania i odnowienia przyjacielskiej relacji między tą trójką.
do ceny doliczamy 5% tytułem opłaty „Droit de suite”.