Obraz nierozpoznanego, włoskiego malarza, przedstawiający scenę typu Sacra Conversazione – Madonnę z Dzieciątkiem i młodym św. Janem Ewangelistą. W okrągłej kompozycji ukazana została Maryja w półpostaci, siedząca po lewej stronie i podtrzymująca nagiego Jezusa. Dzieciątko, ukazane frontalnie, otulone na jasnej tkaninie, kieruje spojrzenie w stronę widza. Po prawej stronie przedstawiony został młody św. Jan Ewangelista, z długimi włosami, zwrócony ku Chrystusowi w geście czułej adoracji. Madonna ubrana jest w ciemnozielony płaszcz narzucony na czerwoną suknię, jej głowę okrywa biały welon. Całość rozgrywa się na tle krajobrazu i ciemnej draperii, budując intymny, rodzinny nastrój, charakterystyczny dla przedstawień tego tematu w sztuce renesansowej.
Sacra Conversazione (z wł. „święta rozmowa") to popularny w renesansie typ przedstawienia, w którym Maryja z Dzieciątkiem ukazywana była w bezpośredniej, niemal codziennej bliskości ze świętymi. Artyści odchodzili w ten sposób od dawnych, hieratycznych ujęć, nadając scenie bardziej ludzki, kameralny i intymny charakter.