Biografia

polski malarz i krytyk artystyczny urodzony w Warszawie. Uczył się w latach 1875-1880 w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona, następnie krótko w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Nie mogąc zaakceptować akademizmu dominującego w krakowskiej uczelni, w 1882 roku wyjechał do Monachium, gdzie przebywał przez następnych 20 lat. W Monachium prawdopodobnie studiował malarstwo, był związany z grupą polskich malarzy skupionych wokół Józefa Brandta. Stale utrzymywał kontakt z krajem, wysyłał obrazy na wystawy w Warszawie, m.in. w Zachęcie, współpracował z polskimi czasopismami. W 1903 roku powrócił do kraju i zamieszkał w Warszawie. W 1905 roku został członkiem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, w latach 1906-1924 redagował dział artystyczny czasopisma "Świat", współpracował też z "Tygodnikiem Ilustrowanym" i "Kurierem Warszawskim". Był jednym z twórców i wieloletnim prezesem konserwatywnego Stowarzyszenia Pro Arte. W początkowym okresie twórczości Wankie malował przede wszystkim, popularne w ówczesnym malarstwie monachijskim, sentymentalne scenki rodzajowe. Kolejnym etapem w twórczości Wankiego, był tzw. okres bretoński, w latach 1893-1894 odwiedził Holandię i Bretanię. Pod wpływem tej podróży do końca życia malował krajobrazy nadmorskie, ze stale obecnymi postaciami kobiet w strojach bretońskich. Dojrzały Wankie zwrócił się ku nastrojowej stylizacji, jego obrazy z tego okresu pełne są tajemniczości i nostalgii. To małe pejzaże i budzące niepokój sceny symboliczne i religijne.
    Władysław Wankie