Biografia

malarka, córka artysty Józefa Chełmońskiego i Marii z Korwin-Szymanowskich. Po ojcu odziedziczyła talent plastyczny i pobierała u niego pierwsze nauki rysunku i malarstwa. Po raz pierwszy wystawiła swoje prace w 1913 roku w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. W 1914 roku wyjechała do Paryża i rozpoczęła studia na École des Beaux-Arts. Równocześnie studiowała historię sztuki na Sorbonie. Po ukończeniu nauki w 1920 roku powróciła do wolnej Polski i zamieszkała w Warszawie. Od 1919 do 1924 roku wystawiała swoje prace w galeriach w kraju. Od 1924 roku wyjeżdżała do Paryża, gdzie jej prace wystawiano w Salonie Tuilleries i w Salonie Niezależnych. W tym czasie uczestniczyła również w wystawach w warszawskiej Galerii Zachęta i Galerii Garlińskiego. Na początku lat 30. XX wieku przeniosła się do Poznania, gdzie aktywnie uczestniczyła w życiu artystycznym. W 1933 roku razem z Wacławem Taranczewskim stworzyła poznański oddział Związku Polskich Artystów Plastyków. Podczas II wojny światowej we wrześniu 1940 roku została zmuszona do wyprowadzki z Poznania, zamieszkała gościnnie w Gierczycach. Uczestniczyła w tajnym nauczaniu, uczyła rysunku na kompletach organizowanych w Opatowie. Z Gierczyc pod koniec wojny malarka przeniosła się do Ostrowca Świętokrzyskiego, aby po wyzwoleniu w 1945 roku powrócić do Poznania. Zmarła w Warszawie i spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim.
    Wanda Chełmońska