Polski rzeźbiarz urodzony w Warszawie. Wykształcenie artystyczne odebrał w Wiedniu oraz w École des Beaux-Arts w Paryżu. W latach 1909-1914 mieszkał w majątku Szczeniowskich na Podolu. Od 1914 roku był profesorem Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Politechniki Warszawskiej. We wczesnym okresie swojej twórczości tworzył rzeźby symboliczne, wykazujące pewne wpływy Augusta Rodina, później zaczął się skłaniać ku nowemu klasycyzmowi. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" i ugrupowania "Rytm". Swoje rzeźby wystawiał w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie od 1900, Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie od 1903 oraz na innych pokazach w kraju i za granicą. W 1920 i 1934 roku brał udział w Biennale w Wenecji. Zajmował się zarówno rzeźbą kameralną jak i pomnikową oraz nagrobną, tworzył medaliony portretowe.