Malarz pejzażysta urodzony w Krakowie. Początków malarstwa uczył się u Maksymiliana Cercha. Od 1873 roku studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u H. Grabińskiego i W. Łuszczkiewicza, z którym utrzymywał kontakty jeszcze długie lata. W 1875 roku wyjechał do Wiednia, gdzie podjął studia w akademii na wydziale pejzażowym. Lata 80. i 90. XIX wieku były okresem największych jego sukcesów - wiele wystawiał, a jego prace cieszyły się bardzo dużą popularnością. W 1888 roku jedną z jego prac zakupił Franciszek Józef. Kochanowski do końca życia pozostał poza granicami Polski, utrzymywał jednak kontakty z krajem - wysyłał obrazy na wystawy, łączyła go bliska przyjaźń z Piotrem Stachiewiczem. Stałym tematem jego twórczości były widoki okolic podkrakowskich i krajobrazy nadwiślańskie, często ze sztafażem. Trzymał się realistycznej tendencji, w której dało się odczuć koloryt i specyficzny klimat szkoły monachijskiej. W późniejszych latach malował także pejzaże bawarskie. Rzadziej sięgał po tematykę portretu i rodzajową. Jego prace znajdują się w zbiorach licznych polskich i zagranicznych muzeów m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowym w Poznaniu, Muzeum Okręgowym w Suwałkach, Muzeum Narodowym w Warszawie.