Biografia

Urodził się 30 sierpnia 1925 roku na Wileńszczyźnie we wsi Łaszuki w powiecie postawskim. Tam też przeżył wojnę i okupację niemiecką. W lipcu 1944 roku został zmobilizowany i wcielony do II Armii Ludowej Wojska Polskiego, z którą przeszedł cały jej szlak bojowy. Malarstwem zaczął interesować się poważnie od roku 1948, kiedy to podczas podróży poślubnej zetknął się po raz pierwszy z dziełami malarstwa polskiego w Muzeum Narodowym w Krakowie. Z książek i poradników nauczył się podstaw rysunku i kompozycji oraz technologii malarstwa. Przez kilka tygodni po maturze w roku 1950 uczęszczał na zajęcia do kółka plastycznego w Miejskim Domu Kultury w Przemyślu. W roku 1951 podjął studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Katowicach, ale kierunek studiów tej uczelni - grafika propagandowa - nie odpowiadała jego zainteresowaniom. Przeniósł się więc na Wydział Malarstwa do Akademii Sztuk Plastycznych w Warszawie, w 1956 roku uzyskał dyplom w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa. Po ukończeniu studiów wrócił na Śląsk i osiadł wraz z rodziną w Mikołowie. Przez 18 lat, do roku 1974, pracował jako nauczyciel rysunku i wychowania plastycznego w szkolnictwie pedagogicznym w Katowicach, łącząc pracę nauczycielską z twórczością artystyczną i działalnością społeczno-organizacyjną w katowickim środowisku plastycznym. W latach 1965-1976 wystawiał także swoje prace w Grupie Malarzy Realistów. W roku 1974 zrezygnował z pracy pedagogicznej, przeniósł się do Katowic i poświęcił wyłącznie malarstwu. Po rozwiązaniu Z.P.A.P. w r.1984 został członkiem Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików i aktywnie uczestniczył w jego działalności. Szczególnie zajmował go portret, w mniejszym stopniu martwa natura i pejzaż. Prezentował swą twórczość na ponad dwudziestu wystawach indywidualnych i kilkudziesięciu zbiorowych. Zmarł 6 lutego 2002 w Katowicach. ; Na temat swojej twórczości artysta wypowiadał się : "Nie jestem demiurgiem posiadającym moc stwarzania nowych światów. Toteż nie interesują mnie i nigdy nie interesowały poszukiwania oryginalności w dziedzinie formy i środków wypowiedzi. Nie znoszę przy tym wszelkiego pustosłowia, frazesów i demagogii. Malarstwo moje – pragnę – aby cechowała skromność, szczerość i prostota, wynikające ze świadomości jego roli, ograniczeń i uwarunkowań."
    Olgierd Bierwiaczonek