Malarz słynący z tematyki tatrzańskiej. Urodził się w Łodzi i tam zginął w czasie II wojny światowej, po wysiedleniu go jako Żyda przez Niemców z Zakopanego, z którym był związany od ukończenia studiów. Naukę rozpoczął w 1907 roku u Leona Wyczółkowskiego i Teodora Axentowicza w Krakowie na ASP. Uczył się też w Warszawie na SSP. W Zakopanem utrzymywał się z prowadzonego przez siebie sklepu z pamiątkami. W 1914 roku wyjechał wraz z Arturem Szykiem i literatem A. Nisenhausem do Palestyny, zwiedził Syrię, Egipt i Sudan, przywożąc do kraju pejzaże i sceny rodzajowe z Bliskiego Wschodu, eksponowane na Wystawie Sztuki Żydowskiej w Łodzi w 1921 roku. Były to prace o motywach żydowskich, orientalnych i chrześcijańskich. Haneman malował niemal wyłącznie obrazy olejne, z rzadka akwarele. W swoich pracach nawiązywał do stylistyki impresjonistycznej, z której zaczerpnął paletę barw. Był członkiem Związku zawodowego Polskich Artystów Plastyków Podhalańskich, uczestniczył w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jego obrazy znajdują się między innymi w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie (głównie portrety), zaś w Muzeum Tatrzańskim w Zakopanem pejzaże górskie.