Biografia

Malarz, przedstawiciel polskiego malarstwa materii i op-artu. Ur. 20 stycznia 1920 w Kielcach, zm. 22 grudnia 1988 w Lublinie, gdzie mieszkał i pracował. Nie ukończył akademii. Początkowo w latach 1942-1946 uczył się w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku Janiny Miłosiowej w Lublinie. Przez pewien czas studiował medycynę na UMCS, a od 1956 historię sztuki na KUL. Należał do lubelskiego ZPAP. Od 1956 współtworzył grupę Zamek, z którą najczęściej wystawiał. Początkowo malował realistycznie i figuralnie, od drugiej połowy lat 50. tworzył prace bezprzedmiotowe, zafascynowany zjawiskami kosmiczno- astronomicznymi. Od 1958 podjął poszukiwania bliskie malarstwu materii eksperymentując z powierzchnią prac. Istotnym etapem twórczości były lata 1960-1964, gdzie tworzył tzw. formury, prace z pogranicza malarstwa, rzeźby i obiektu o złożonej wyraźnej fakturze, odlewane w gipsie. Monumentalne, utrzymane w barwach ziemi, przywoływały skojarzenia z archaicznymi stelami nagrobnymi. Około 1965 odrzucił organiczne formy na rzecz kompozycji geometrycznych, stanowiących wariant op-artu. Konstruował z drewnianych, sferycznie powyginanych listew barwne przestrzenne formy dążąc do wywołania wrażenia ruchu, zmienności świata. Od tych form odszedł w latach 80. Brał udział w licznych przedsięwzięciach plastycznych, takich jak: Biennale Form Przestrzennych w Elblągu i Sympozjum Wrocław '70. Pełen przegląd jego twórczości nastąpił w Lublinie w Galerii BWA w 2003 roku. Bibliografia: Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011.
Jan Ziemski