Malarz, grafik, dekorator, scenograf, pedagog urodzony w Ropczycach w rozinie austriackiego urzędnika. Obok Stanisława Wyspiańskiego był największym polskim twórcą witraży i polichromii, wybitnym młodopolski artystą. W Krakowie studiował pod okiem Jana Matejki w Szkole Sztuk Pięknych jednocześnie studiując prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1889 roku wyjechał do Wiednia, gdzie kontynuował studia malarskie i prawnicze. W 1891 roku otrzymał stypendium naukowe i wyjechał do Paryża ucząc się w École Nationale Supérieure des Beaux-Arts i Academie Colarossi. Podczas pobytu w stolicy Francji mieszkał i wynajmował pracownię razem ze Stanisławem Wyspiańskim. Z tego okresu pochodzą pierwsze projekty witraży i polichromii Mehoffera. W 1895 roku artysta wziął udział w konkursie na cykl witraży do fryburskiej katedry, które stały się jego największą realizacją, a którą kontynuował przez kolejnych 40 lat życia. W 1899 ożenił się z Jadwigą Janakowską, z którą doczekali się syna Zbigniewa (1900-1985). Mehoffer uprawiał grafikę artystyczną,malarstwo sztalugowe, monumentalne, bardzo wiele rysował. Oddzielny, znaczący dział twórczości Mehoffera to grafika użytkowa. Tworzył wiele grafik książkowych: projektów okładek, kart tytułowych, ornamentów, winiet, inicjałów, bordiur, ekslibrisów, projektował też afisze, arkusze akcji, znaki towarowe, banknoty. Zmarł z powodu gruźlicy, jego grobowiec znajduje się na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Jego imieniem został nazwany oddział Muzeum Narodowego w Krakowie na ulicy Krupniczej.