Malarz urodzony we Lwowie w rodzinie znanego profesora matematyki. Artysta specjalizujący się w erotycznych scenach o orientalnej stylistyce. Tam też rozpoczął naukę malarstwa u Franciszka Tepy. Później przeniósł się do Krakowa, gdzie od 1876 w Szkole Sztuk Pięknych był uczniem Jana Matejki. Później studia malarskie kontynuował w Wiedniu, Rzymie (na które uzyskał cesarskie stypendium) i w Monachium w pracowni A. Wagnera (1878-1880). W 1882 na stałe zamieszkał w Warszawie, skąd często podróżował do Petersburga, Paryża, czy Mediolanu. Od 1880 roku często wystawiał w Krakowie w TPSP oraz w Warszawie w Salonie Krywulta oraz w tamtejszej Zachęcie. Swoje prace prezentował też w Paryżu, Lwowie, Wilnie, Żytomierzu, Niemczech, Holandii, Anglii, Chicago i San Francisco. Swoje niezwykle erotyczne akty ukazywał w scenach antycznych, orientalnych, czy alegorycznych. Jego kobiety cechują bujne kształty, rozwiane włosy, półprzymknięte powieki, a szczególnie tajemniczy nastrój, niedopowiedzenia i nuta perwersji którą umiejętnie podkreślał poprzez nadawane tytuły prac. Malował także portrety kobiet i studia portretowe, tzw. główki. Nawiązywał do tematyki antycznej i historycznej. Jego późne prace cechuje odejście od akademicko poprawnego rysunku i precyzyjnego wykończenia, na rzecz ekspresji, dynamiki, szybkich pociągnięć pędzla, malowani e jakby przez mgłę. Subtelny i ciepły kolor jego prac wpływał na erotyczny nastrój.