Polski rzeźbiarz i malarz. Kształcił się w warszawskiej Szkole Rysunkowej (1868–1872) pod kierunkiem m.in. Konstantego Hegla i Rafała Hadziewicza, a następnie w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, którą ukończył ze złotym medalem. Przez kilka lat przebywał we Włoszech, Francji i Niemczech, po czym w 1897 roku powrócił do Warszawy, gdzie prowadził pracownię na Zamku Królewskim, a od 1904 był profesorem i dyrektorem Szkoły Rysunkowej. Pełnił także funkcję honorowego dyrektora Muzeum Sztuk Pięknych w Warszawie oraz członka korespondenta Akademii Umiejętności w Krakowie. Tworzył głównie rzeźby o tematyce alegorycznej, religijnej i portretowej. Do najbardziej znanych jego dzieł należy Gladiator (1880), którego odlewy znajdują się m.in. w parku Ujazdowskim w Warszawie i w krakowskich Sukiennicach. Autor licznych pomników, epitafiów i nagrobków, m.in. w kościele Mariackim i katedrze wawelskiej. W latach 1901–1912 wykonał cykl czternastu monumentalnych stacji Drogi Krzyżowej w Częstochowie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.