Zofia Nałkowska (1884-1954) polska pisarka, publicystka, dramatopisarka i działaczka społeczno-polityczna. Urodziła się i zmarła w Warszawie. Studiowała na tajnym Uniwersytecie Latającym, była związana z ruchem kobiecym i działalnością niepodległościową. Członkini Polskiej Akademii Literatury, wieloletnia działaczka PEN Clubu i Związku Literatów Polskich.

Debiutowała jako poetka w wieku 14 lat, jednak szybko zwróciła się ku prozie. Jej twórczość przeszła ewolucję od estetyki Młodej Polski do głębokiej analizy psychologicznej postaci i zaangażowania społecznego. Największy rozgłos przyniosły jej powieści „Granica" i zbiór opowiadań „Medaliony", dokumentujący zbrodnie niemieckie w czasie II wojny światowej.

W latach powojennych była posłanką do KRN i Sejmu PRL, działała w Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich. Odznaczona m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Zmarła w 1954 roku, spoczywa w Alei Zasłużonych na warszawskich Powązkach.