pochodzący z Danilczy koło Stanisławowa polski malarz, rzeźbiarz i ceramik, początkowo kształcił się we Lwowie u rzeźbiarza Leonarda Marconiego, a następnie, według niektórych źródeł, rozpoczął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. Przez pewien czas wykładał ceramikę na Politechnice Lwowskiej. Podróżował m.in. do Peczu na Węgrzech oraz do Pasawy, gdzie zyskał uznanie także jako malarz — autor portretów i pejzaży, zwłaszcza zimowych. W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej jako malarz i korespondent wojenny. Po zakończeniu wojny powrócił do Niemiec. W 1906 roku osiedlił się w Norymberdze, gdzie spędził resztę życia, tworząc w tym jednym z najstarszych niemieckich miast, słynącym z bogatej historii oraz kultury.