Polski malarz żydowskiego pochodzenia urodzony w Radzyniu Podlaskim. Brat malarza Józefa Buchbindera, który udzielał mu pierwszych lekcji malarstwa. Następnie jego nauczycielami byli portrecista Stanisław Heyman oraz pejzażysta i dekorator teatralny A. Malinowski. W latach 1869-1871 uczył się w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona, Rafała Hadziewicza i Antoniego Kamińskiego, a w latach 1873-1878 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu pod kierunkiem Edouarda von Engertha i L. Müllera. Od 1871 roku pracował jako dekorator w operze dworskiej w Wiedniu. W latach 1879-1882 kształcił się w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Jana Matejki. W 1883 roku uzyskał stypendium i wyjechał do Monachium, skąd w 1897 roku na stałe przeniósł się do Berlina, gdzie mieszkał aż do śmierci. Malował głównie obrazy niewielkich formatów - portrety, sceny historyczne, obyczajowe i historyczno-rodzajowe. Na wielu przedstawił Żydów i obyczaje żydowskie. Swoim malarstwem nawiązywał do dawnego malarstwa holenderskiego. Jego prace znajdują się w Muzeum Sztuki w Łodzi, w Muzeum Narodowym w Warszawie oraz w Żydowskim Instytucie Historycznym im. Emanuela Ringelbluma, a także w muzeum Mishkan Le'Omanut w Ein Harod w Izraelu.