Biografia

Polski fotograf, ekonomista, prawnik, urodzony we Lwowie. Około 1880 rodzina Langierów przeniosła się do Krakowa i zamieszkała przy ul. Długiej 41. Tadeusz Langier uczęszczał do Gimnazjum św. Anny, a od 1896 na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po jego ukończeniu przeszedł przeszkolenie wojskowe i ukończył kurs ekonomiczny. Około 1900 przeniósł się do Zakopanego, gdzie pracował jako fotograf. W tym czasie nawiązał współpracę ze Stanisławem Ignacym Witkiewiczem (Witkacym). Podczas I wojny światowej wstąpił do Legionów. Służył jako wachmistrz 1 pułku ułanów. Był upełnomocnionym fotografem I Brygady. Fotografował m.in. walki nad rzeką Nidą. Jego prace były wydawane przez Naczelny Komitet Narodowy w formie pocztówek. Po wojnie wrócił do Zakopanego, gdzie ponownie nawiązał współpracę z Witkacym. W 1925 wyjechał do Poznania i objął dyrekcję Banku „Galicja". Na emeryturze powrócił w 1936 do Zakopanego. W 1938 został prezesem Towarzystwa Przyjaciół Teatru, które planowało wystawić sztukę Witkacego Metafizyka dwugłowego cielęcia. Miał reżyserować ten spektakl, ale Towarzystwo rozpadło się na skutek tarć wewnętrznych. Gdy wybuchła II wojna światowa, Tadeusz Langier wraz ze Stanisławem Ignacym Witkiewiczem i Czesławą Okińską uciekł na wschód. Ostatni raz widziano go 16 września 1939 w Annopolu. Według relacji Janiny Illukiewicz miał powrócić do Zakopanego i tam umrzeć na zapalenie płuc w zimie 1940.
Tadeusz Langier