Malarz, grafik i duchowny urodzony w Pokrzywnicy. Pochodził z rodziny warszawskich księgarzy - jego dziad August Robert Wolff był współzałożycielem wydawnictwa Gebethner i Wolff. Studiował w latach 1920-1926 w krakowskiej ASP pod kierunkiem Felicjana Szczęsnego Kowarskiego, Ignacego Pieńkowskiego i Jana Wojnarskiego. W latach 1927 i 1929-1933 przebywał w Paryżu, gdzie kontaktował się z kapistami. Był zaprzyjaźniony z Zygmuntem Waliszewskim. Od 1930 roku należał do malarskiej grupy "Zwornik". Do wybuchu II wojny światowej dużo wystawiał, współpracował też jako publicysta i krytyk z czasopismami, jak "Głos Plastyków", "Prosto z Mostu", "Pion". Uprawiał głównie malarstwo pejzażowe. Równolegle zajmował się grafiką, osiągając wielką biegłość zwłaszcza w technikach metalowych. Okres okupacji hitlerowskiej spędził w Wilczycach k. Sandomierza. W 1945 osiadł w Warszawie. Włączył się w życie artystyczne, podjął na nowo działalność pisarską, publikując m. in. w "Odrodzeniu" i "Przeglądzie Artystycznym". W latach 1945-1948 był wiceprezesem ZPAP. W 1952 roku przyjął święcenia kapłańskie. Był związany z Zakładem dla Niewidomych w Laskach. Łączył tam posługę duszpasterską z pracą malarską.