Hiszpański malarz belgijskiego pochodzenia, znany z realistycznych pejzaży. Był synem belgijskiego bankiera Arnoldusa Corneliusa de Haes, po upadku jego firmy w 1835 roku, przeniósł się z całą rodziną do Malagi. Jego pierwszym nauczycielem malarstwa był Hiszpan Luis de La Cruz y Ríos. W latach 1850-1855 ponownie przebywał w Belgii, studiując u Josepha Quinaux (1822-1895), poznając techniki stosowane w europejskim malarstwie romantycznym i realistycznym. Po powrocie do Hiszpanii wystawiał w Madrycie, zdobywając wiele nagród i wyróżnień m.in. na Krajowej Wystawie Sztuk Pięknych. Od 1857 był profesorem Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda w Madrycie. Wykształcił całe pokolenie hiszpańskich pejzażystów, jego uczniami byli m.in. Aureliano de Beruete, Darío de Regoyos, Agustín Riancho, Jaime Morera, Casimiro Sainz i Ceferino Araujo Sánchez. Wykształcił własny styl oparty na realizmie, będący w opozycji do modnego w tym czasie romantyzmu. Natchnienie czerpał w czasie licznych podróży m.in. w Pireneje i Sierra de Guadarrama w Kastylii, odwiedzał i malował rzadko odwiedzane przez artystów miejsca takie jak Elche czy Majorka. Jego prace są eksponowane w muzeach w Maladze, Lleidzie i w Madrycie (Prado).