Biografia

Polski malarz, rysownik i akwarelista urodzony w Warszawie. Pochodził z rodziny o artystycznych skłonnościach i tradycjach - ojciec prowadził firmę dekoratorską, brat był rzeźbiarzem. Naukę malarstwa rozpoczął pod okiem Wojciecha Gersona w warszawskiej Klasie Rysunkowej. Następnie studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u profesorów Leopolda Loefflera, Feliksa Szynalewskiego i Floriana Cynka, odwiedzając też pracownię Jana Matejki. Od 1885 roku kształcił się w Monachium pod kierunkiem Otto Seitza i Aleksandra Wagnera. Po powrocie do kraju w roku 1893 artysta zamieszkał w Warszawie, włączając się w nurt polskiego życia artystycznego. Zajmował się wówczas także monumentalnym malarstwem dekoracyjnym, był m.in. autorem plafonu w Filharmonii Warszawskiej, polichromii w katedrze we Włocławku i kolegiacie w Kaliszu, malowideł w pałacyku w Białowieży i pałacach Petersburga. W 1897 roku podróżował do Włoch, a od 1904 roku mieszkał we własnym majątku w Przyłęku koło Garwolina, by w 1910 roku powrócić do Warszawy. W roku 1921 roku był jednym ze współzałożycieli stowarzyszenia artystycznego "Pro Arte". Malował realistyczne sceny rodzajowe wyrosłe z tradycji szkoły monachijskiej, obrazy o treściach symbolicznych (Chmura karmicielka, Bańki mydlane) i alegorycznych (Rok 1920) oraz portrety, akty, kwiaty i pejzaże. Po roku 1900 tonacja jego obrazów ulega rozjaśnieniu, w pełni ujawniając wielką wrażliwość artysty na kolor.
    Zdzisław Jasiński