Biografia

Polski malarz, poeta, krytyk sztuki, jeden z teoretyków formizmu. Szkołę średnią ukończył w Nowym Sączu, a w latach 1902–1907 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Józefa Mehoffera, Józefa Unierzyskiego i Leona Wyczółkowskiego. Zaraz po studiach wyjechał do Paryża, w którym przebywał w latach 1907–1909 i 1910–1912. Szczególnie podczas drugiego pobytu poznał malarstwo Paula Cézanne'a i zasady nowo tworzącego się kubizmu. Po powrocie do kraju stał się jednym z twórców polskiej awangardy, był współzałożycielem grupy Ekspresjonistów Polskich w 1918 roku, zwanych później Formistami. Zajmował się nie tylko malarstwem, ale także teorią sztuki, poezją i dramatopisarstwem. W latach 1922–1925 pracował w polskiej ambasadzie w Paryżu, utrzymywał jednak kontakty z krajem publikując w "Zwrotnicy", "Epoce" i "Almanachu Nowej Sztuki". W 1930 roku zamieszkał w Warszawie, w której spędził także czas okupacji. Po powstaniu warszawskim przeniósł się do Krakowa, gdzie zmarł. Jego malarstwo przed I wojną światową nosiło znamiona postimpresjonizmu, z czasem nabierając cech geometrycznych i kształtując styl formistyczny. W swoich pracach czerpał inspiracje zarówno ze sztuki kubistycznej, a także z rodzimej sztuki ludowej, zwłaszcza podhalańskiej, która towarzyszyła mu od najmłodszych lat dzieciństwa.
    Tytus Czyżewski