Thumbnail
Antoni Gruszecki (1734 - 1798)
Antoni Gruszecki (1734 - 1798)

Malarz, bazylianin. Malarstwa uczył się u K. Radziłowskiego oraz Stroińskiego we Lwowie. Do klasztoru Bazylianów w Poczajowie wstąpił w 1751. Pracował dla Walerego Rzewuskiego w Podhorcach. Malował portrety i obrazy o treściach religijnych do miejscowych kościołów. W roku 1760 osiadł w Krakowie, ukrywając się pod nazwiskiem Dombrowski, nadal malując portrety (m.in. rektora UJ) oraz obrazy o tematyce religijnej i mitologicznej. Lata 1771-1774 Gruszecki spędził w zakonie bazylianów w Supraślu, gdzie malował polichromię do tamtejszej ławry. na jego twórczość malarską zwrócił uwagę król Stanisław August podczas swego pobytu w Supraślu w październiku 1774 roku. Z polecenia królewskiego Gruszecki wstąpił na służbę królewską do Grodna. W okresie tym malował głównie kompozycje o tematyce świeckiej inspirowane nierzadko ówczesną grafiką francuską, ozdabiał supraporty w pałacu w Horodnicy. Starając się o stanowisko opata w Supraślu, zresztą bez powodzenia, podarował królowi Stanisławowi Augustowi jedenaście swoich obrazów o zróżnicowanej tematyce. Były wśród nich kompozycje religijne, mitologiczne, alegorie i pejzaże, które król „mile a wdzięcznie przyjął”, włączając do swej kolekcji. Po roku 1792 Gruszecki z powodu choroby opuścił Grodno i przeniósł się ostatecznie do Supraśla, gdzie nadal malował obrazy. Należał do tych malarzy Oświecenia, których dzieła zawisły w słynnej królewskiej galerii na Zamku w Warszawie.

Zobacz także: