Thumbnail
Antoni Kozakiewicz (1841 - 1929)
Antoni Kozakiewicz (1841 - 1929)

Malarz urodzony w Krakowie. Po śmierci ojca w 1855 roku oddany w opiekę szwagra w Miechowie, skąd uciekł do rodzinnego miasta i rozpoczął naukę malarstwa. W latach 1857-1866 studiował w tamtejszej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem W. Łuszczkiewicza i F. Szynalewskiego (który był jego kuzynem). W 1863 roku zaciągnął się w szeregi powstańcze, wziął udział w bitwie pod Miechowem, a za udział w powstaniu został później na krótko uwięziony. W 1868 wyjechał do Wiednia i studiował w tamtejszej Akademii. W 1871 roku otrzymał stypendium cesarskie i wyjechał do Monachium. Tu dzielił pracownię z Franciszkiem Streitem i Aleksandrem Kotsisem, przyjaciółmi jeszcze z czasów krakowskich. Razem z nimi często jeździł na „malarskie wyprawy” w góry Bawarii. W Monachium artysta spędził prawie trzydzieści lat, a jego obrazy poszukiwane i zamawiane przez Kunsthandlerów, cieszyły się powodzeniem w Niemczech, Anglii, Francji, Australii i Stanach Zjednoczonych. W roku 1900 wrócił do kraju, zamieszkując w Warszawie, a następnie w Szczawnicy.
We wcześniejszym okresie Kozakiewicz malował widoki miejskie, zajmowały go motywy literackie i sceny historyczne. Niejednokrotnie sięgał też po tematy powstańcze, wysnute bądź to z własnych wspomnień, bądź też inspirowane sztuką A. Grottgera. Przede wszystkim jednak malował obrazy rodzajowe – sceny z życia polskich wsi lub małych miasteczek. Tworzył też portrety oraz scenki z bohaterami dziecięcymi, sentymentalne kompozycje o rozbudowanej anegdocie, często podkreślonej jeszcze tytułem.

Zobacz także:
8204?size=medium