Thumbnail
Stanisław Witold Noakowski (1867 - 1928)
Stanisław Witold Noakowski (1867 - 1928)
Malarz, rysownik, architekt i historyk architektury. Urodził się w Nieszawie na Kujawach, uczęszczał do szkoły realne we Włocławku i Łowiczu. Studiował w latach 1886-1894 architekturę na Akademii petersburskiej w międzyczasie wyjeżdżając do Włoch i Paryża. W trakcie studiów nagradzany medalami srebrnymi i złotymi. W 1890 odbył praktyki w Warszawie u Edwarda Cichockiego. Po studiach zamieszkał na chwilę w Paryżu, Londynie, zwiedził Francję, Włochy, Szwajcarię, Czechy, Austrię, Niemcy i Belgię. W 1899 zamieszkał w Moskwie, gdzie dostał posadę wykładowcy kompozycji i historii sztuki w Stroganowskiej Szkole Przemysłu Artystycznego. Później wykładał na na Wydziale Architektury tamtejszej Szkoły Malarstwa, Rzeźby i Architektury. Brał czynny udział w życiu artystycznym i naukowym (wygłaszając liczne referaty i odczyty) Rosji zyskując znaczne uznanie. W Petersburgu współpracował z czasopismem "Mir Iskusstva". Był członkiem wielu towarzystw i instytutów szerzących wiedzę o sztuce. Brał udział w wystawach sztuki rosyjskiej w kraju i za granicą. W 1904 został odznaczony Orderem Św. Anny III klasy, w 1907 Orderem Św. Stanisława II klasy. Od 1922 roku był członkiem rytmu, od 1924 roku Polskiego Instytutu Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1923 roku otrzymał komandorię orderu Polonia Restituta. W 1926 roku otrzymał nagrodę Prezesa Rady Ministrów za całokształt działalności artystycznej. Co roku odbywał podróże artystyczno- naukowe po Rosji i Europie. Wrażenia z podróży oddawał w cyklach rysunkowych architektury starożytnej, romańskiej, gotyckiej. Od czasów I wojny tworzył rysunki z realną i wyimaginowaną architekturą polską.  Z tych prac powstało kilka albumów tematycznych.
Cechą charakterystyczną jest rysunkowy styl, impresyjność, lekkość, doskonała umiejętność skrótu i syntezy. Największy zbiór jego prac znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie oraz w jego muzeum biograficznym w Nieszawie.

Bibliografia:

• Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom VI, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1998.

•  Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011.

Zobacz także:
5934?size=medium