Thumbnail
Ignacy Pinkas (1888 - 1935)
Ignacy Pinkas (1888 - 1935)
Malarz i rysownik. Urodził się w Jaśle w rodzinie urzędnika sądowego. Wbrew woli rodziców postanowił podjąć studia malarskie, w 1906 opuścił dom rodzinny, a honorarium za namalowany do dworca w Tarnowie portret cesarza Franciszka Józefa pozwoliło mu w 1908  rozpocząć studia na krakowskiej ASP. Jako wolny słuchacz uczył się u Stanisława Dębickiego i Jacka Malczewskiego. W 1911 gościł w Paryżu. W następnym roku wstąpił do oddziału Strzelca w Krakowie, a w 1914 w szeregach Kompanii Kadrowej wyruszył z krakowskich Oleandrów do Kielc. Służył w I Brygadzie Legionów jako artylerzysta. Nazywany przez kolegów Pinkacy (tak też sygnował wówczas swoje prace) malował i rysował portrety szeregowych żołnierzy i dowódców, wykonał na podstawie fotografii całopostaciowy portret Józefa Piłsudskiego. Sceny legionowe i widoki z frontów I wojny, jak i prace powstałe później, gdy w towarzystwie  dywizji Lucjana Żeligowskiego w drodze do Wilna, przyniósł mu największe uznanie. Od 1933 był członkiem Sekcji Plastyków Związku Legionistów w Krakowie. Dużą część jego dorobku stanowią pejzaże (m.in. nadmorskie znad Bałtyku), widoki miast - oprócz Wilna i jego okolic oraz w odwiedzonej w 1927 Warszawy, kilkadziesiąt płócien poświęcił czeskiej Pradze, w której przebywał rok w trakcie podjętej w 1924 podróży do Francji. Malował też kompoztcje figuralne (np. rybacy przy pracy), akty, wnętrza, martwe natury (kwiaty), był uznanym portrecistą - oprócz wizerunków legionistów wykonywał portrety osobistości Krakowa oraz autoportrety. Jego nastrojowe pejzaże cechuje harmonijna kolorystyka, alegoryczne tła w portretach kojarzą się z twórczością Jacka Malczewskiego - najciekawszym nawiązaniem Pinkasa do dzieł tego artysty jest malowany przez niemal całe życie i nieukończony symboliczny obraz Troska. Zajmował się także grafiką, ilustrował książki, jego prace reprodukowano na kartach pocztowych. Pejzaże z okresu pobytu w 1931 w sanatorium gruźliczym w Bystrej na Śląsku wydano w formie albumu litograficznego, studia malarskie były też podstawą przygotowanego w 1934 albumu Kraków w 10 autolitografiach barwnych Ignacego Pinkasa.

Bibliografia: "Wielka encyklopedia malarstwa polskiego", Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011

Zobacz także:
6756?size=medium 6830?size=medium 6827?size=medium 6824?size=medium