Thumbnail
Ludwik Kurella (1834 - 1902)
Ludwik Kurella (1834 - 1902)

Był jednym z wybitniejszych przedstawicieli polskiej koloni artystycznej w Monachium, znanym i cenionym autorem obrazów, chętnie i niejednokrotnie za wysokie ceny, kupowanych przez niemieckich i amerykańskich "Kunsthandlerów". Studia artystyczne rozpoczął w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie był ulubionym uczniem R. Hadziewicza. W r. 1857 wyjechał do Drezna i w tamtejszej Akademii kształcił się pod kierunkiem J. Schnorra von Carosfeld. Podróżował po Europie, a później przeniósł się do Monachium (1861-1897), gdzie w Akademii był uczniem W. Kaulbacha, J. Schraudolpha i A. Ramberga. W Monachium pozostał na stałe, należał do Kunstverein, miał własną pracownię, przyjaźnił się z J. Brandtem, Maksymilianem i Aleksandrem Gierymskimi, J. Chełmońskim, W. Czachórskim. Brał udział w wystawach; swoje obrazy nadsyłał także na wystawy krajowe do Warszawy, Krakowa i Lwowa. Około r. 1900 powrócił na stałe do Warszawy. Początkowy okres twórczości Kurelli zdominowała tematyka religijna (Chrystus Pan i Faryzeusz, Śmierć Mojżesza, Grosz Czynszowy), która powróci pod koniec życia. Największą popularność wśród kupujących przyniosły mu nastrojowe obrazki z życia wsi polskiej, często z elementem rzeki. Do jego ulubionych tematów należą również portrety, obrazy powstałe pod wpływem poezji Adama Mickiewicza oraz włoskie widoki.

Zobacz także: