Thumbnail
Antoni Piotrowski (1853 - 1924)
Antoni Piotrowski (1853 - 1924)

Polski malarz, rysownik, ilustrator, urodził się w Nietulisku, zmarł w Warszawie. Naukę rozpoczął w roku 1869 w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona, poznając równocześnie technikę drzeworytu pod okiem Michała Elwiro Andriollego. Dzięki honorariom za zamieszczane w warszawskich czasopismach ilustracje, mógł pozwolić sobie w 1873 na wynajem pracowni w Hotelu Europejskim wraz z Józefem Chełmońskim oraz Stanisławem Witkiewiczem. Od 1875 roku był stałym rysownikiem "Tygodnika Ilustrowanego". Dzięki otrzymanemu stypendium lata 1875-1877 spędził w Akademii monachijskiej m.in. u Wilhelma Lindenschmita Młodszego, następnie kształcił się u Jana Matejki w Krakowie. Po studiach wyjechał na cztery lata do Paryża. Po powrocie zamieszkał w Krakowie urządził własną pracownię gdzie udzielał lekcji malarstwa m.in. Oldze Boznańskiej i Helenie Modrzejewskiej.

W latach 1885/1886 przebywał w Bułgarii jako rysownik-korespondent pism angielskich i francuskich, dokumentujący wojnę bułgarsko-serbską. Namalował cykl obrazów batalistycznych dla Galerii Narodowej w Sofii i zrobił karierę jako portrecista arystokracji, malował m.in. księcia Aleksandra Battenberga, który za zasługi dla narodu Bułgarskiego nagrodził go Orderem Św. Aleksandra II Klasy. Do Bułgarii jeździł jeszcze kilkakrotnie. W 1890 był na Krecie, w 1897 i 1903 wyjeżdżał na Bliski Wschód, skąd nadsyłał korespondencję i rysunki z wojny grecko-tureckiej. Od 1900 stale mieszkał w Warszawie, ale podróżował jeszcze do Monachium i Kijowa.

Malował głównie sielskie sceny rodzajowe, pejzaże, epizody z powstania styczniowego oraz portrety. Uczestniczył w tworzeniu ogromnych panoram jak: "Panorama Tatrzańska" oraz "Przejście Napoleona przez Berezynę w 1812 roku" wraz z m.in. W. Kossakiem, J. Fałatem i M. Wywiórskim. 

Na przełomie XIX i XX wieku do swoich realistycznych kompozycji wprowadził motywy modernistyczne jak nimfy i fauny. Modernistyczne tendencje widoczne są również w wykonanych przez Piotrowskiego w 1898 roku plafonach w pałacu Hertza w Łodzi.

Bibliografia:

• Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom VII, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 2003

• Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011

Zobacz także:
10727?size=medium 10732?size=medium