Thumbnail
Józef Mojżesz Gabowicz (1862 - 1939)
Józef Mojżesz Gabowicz (1862 - 1939)

Artysta żydowskiego pochodzenia, pierwsze nauki pobierał w Warszawie u L. Kucharzewskiego oraz W. Gersona, który niezmiernie go chwalił. Edukację kontynuował w Petersburgu jako wolny słuchacz na Akademii od 1885 r. Akademie ukończył w 1895 zdobywszy srebrny medal w zakresie rzeźby. Później w Paryżu kształcił się w pod kierunkiem Julses'a Thomas oraz A. Rodina. Brał czynny udział w wielu wystawach, na których zdobywał liczne medale i wyróżnienia, m. in. w Paryżu (1898- wyróżniony Mention honorable, 1900 brązowy medal na wystawie międzynarodowej; 1907 w Salonie na Polach Elizejskich), Liverpoolu (Walker Art Gallery 1908 i 1909), Brukseli (Wystawa Międzynarodowa 1910), Petersburgu (1905), Kijowie (1913) i Moskwie (1915 w gimnazjum żydowskim). W 1910 Francja przyznała mu palmę oficerską Legii Honorowej za całokształt twórczości. Od 1901 roku mieszkał w Warszawie, gdzie pracował jako rytownik w zakładzie odlewniczym Braci Łopieńskich. Współpracował z Żydowskim Towarzystwem Krzewienia Sztuk Pięknych, a w 1903 wystawiał w Salonie Krywulta. Także po I wojnie wielokrotnie wystawiał. Ostatnie lata spędził w nędzy, a większość jego prac została zniszczona w czasie II wojny. Do jego głównych tematów należały sceny rodzajowe realizowane z niezwykłym realizmem i precyzją rysunku w duchu dziewiętnastowiecznego naturalizmu. Także jego portrety cieszyły się dużą popularnością.

Zobacz także: